రోజుకు 24 గంటలు కానీ, మనిషి ఆలోచనలకి ఎన్ని గంటలు ఉన్నా సరిపోదు, అని సరిగ్గా గుర్తులేదు కానీ ఎక్కడో నా చిన్నప్పుడు చదువుకున్నాను... ఇది నిజం కాదంటారా!! నిజమే నేమో ఎందుకంటే నేను కూడా ఒక మనిషినేగా...! నాకు అలనే ఆనిపిస్తుందీ...
అది ఒక చల్లని సాయంత్రం వేళ కారు మబ్బులు గగనంలో స్వేచ్చగా విహరిస్తూ, అవి ప్రయాణించినందుకు ఇంధనరూపంలో స్వాతి చినుకులను మెల్లగా విరజిమ్ముతూ, ఇదిగో, నా పైన ఎందుకు పడుతున్నారు వద్దువద్దు అంటూ నేల తల్లి అంటున్నా వినకుండా పడుతున్నాయి, ఆ నంగనాచి చినుకులు చూడు అని నాకు చెప్పడానికి గమ్మత్తుగా తన మట్టి సుగందం వెదజల్లుతున్న వేళలో ఒక వాలుకుర్చిలో కూర్చోని అలోచించాను. నేను ఈ దేహాన్ని ఎందుకు పొందాను. ఎందుకు నాకు ఈ జీవితం ఆ దైవం ఇచ్చాడు అని.
తమకు ఎదురులేదని, మమ్మల్ని ఎవరు ఆపలేరని విర్రవీగే నీటి అలలను అడిగి చూసాను సమాధానం దొరకలేదు...!
తన బంగారు ఛాయతో దేనినయినా నాకు దాసోహం చేసుకోగలను అని తన అహంకారాన్ని చూపే అగ్నికిలల్ని అడిగి చూసాను సమాధానం దొరకలేదు...!
నవగ్రహలలో అధిపతి ఆ సూర్య భగవానుడైన జీవకోటికి ఆశ్రయమిచ్చెది నేనే అని చెప్పుకుంటూ వస్తున్న ధరని తల్లిని అడిగి చూసాను సమాధానం దొరకలేదు...!
జీవకోటికి ఆశ్రయమిచ్చేది భూమే అయినా, ఆ జీవకోటికి శ్వాసను ఇచ్చేది నేనే కదా అని తన ఆధిపత్యం చూపిస్తున్న పవనదెవుని అడిగి చూసాను సమాధానం దొరకలేదు...!
చివరిగా తన రకరకాల చీరల మార్పిడిలో లోకానికి కనిపిస్తూ, తన అలంకారానికి, సోయగానికి కారణం కనిపెట్టండి చూద్దాం అంటూ వయ్యారం వలకబోసే ఆ నింగిని అడిగి చూసాను సమాధానం దొరకలేదు...!
చెట్లను అడిగాను, ఏటి గట్లను అడిగాను,పున్నమి వెన్నలను అడిగాను,అమావాశ్య చీకటిని అడిగాను,ప్రాణం పోసే డాక్టర్ని అడిగాను, పాటాలు చెప్పే మాస్టారుని అడిగాను, పదాలు పలికే పసి పాపను అడిగాను , పురాణాలు చెప్పే పేదరాసి పెద్దమ్మను అడిగాను,కానీ సమాధానం దొరకలేదు...
ఇంతలో నా పక్కనుండే నిద్రను మాని చడీ చప్పుడూ లేకుండా మెల్లగా వెలుతున్న చీమల గుంపులను చూసాను, నిరంతరాయంగా తన వెలుగను లోకానికి విరజిమ్ముతున్న సూర్యుడిని చూసాను, చిమ్మ చీకటిలో కూడా తన చల్లదనాన్ని వెన్నెల రూపంలో పంచుతున్న చంద్రుడిని చూసాను ,ప్రతి రోజూ ఎన్ని కష్టాలు వచ్చినా భాదతెలియకుండా నవ్వుతూ తమ పని చేసుకునే ఆ పంచభూతాలను చూసాను. అప్పుడే అర్దమయ్యింది."రేపటి కోసమే కదా ఈ పయనం" అని.
బాదైనా, సుఖమైనా, లాభమైనా, నష్టమైనా మనిషి వాటిని భరించి ముందుకు సాగుతున్నాడు అంటే కారణం రేపటి కోసమే కదా! ఒకసారి అలోచించండి!!
దన్యవాదములు......
9 comments:
nice one.... chaala baagundhi especially mee words of expression chaala bagundhi.
every men have so many aims. for that the people has to skip the day for that. very nice presentation.
మీ రచనలు అన్ని చదివాను.చాలబగున్నాయి.మరిన్ని మంచి టపాలను ప్రచురించండి.నిజమే బాదైనా, సుఖమైనా, లాభమైనా, నష్టమైనా మనిషి వాటిని భరించి ముందుకు సాగుతున్నాడు అంటే కారణం రేపటి కొసమే! మనిషిగా ప్రతి ఒక్కరు ఆలోచించదగిన అంశం ఇది. పిరికి వాల్లు,ఇక ఈ జీవితం ఇంతె అనుక్నే వాల్లు తప్పకుండా చదివి ఆలొచించేలా రాసారు.చలా బాగుంది.
ee rachana lo bhavam baggundi.Mee alochana vidanam bagundi.Sahityam lo maturity vastae enka madhuram ga untundi.Good effort.keep going
నమస్కారం శ్రీసత్య గారు!మీ "ఎక్కడికి ఈ పయనం...!" రచన నిజంగా చాల బాగుంది."నా జీవితం యేందుకు,నీను ఇక్కడ ఉండి ఏవరిని ఉద్దరించాలి".అనుకొని బాద పడే వారికి ఈ టపా చుపిస్తే కచ్చితంగా మరలా తన జీవితం నిలబెట్టుకొవడానికి తప్పకుండా ప్రయత్నం చెస్తారూ.మీకు నిజంగా జోహర్లు.
అరుణ.
వయసులో నా కన్నా చిన్నవారైనా జీవితం గురించి చాల బాగా రాసారండి.అసలు ఈ వయసులో అందరిలా(ఆడుతూ,పాడుతూ) వుండాల్సినా మీరు చాలా చక్కగా రచిస్తున్నారు.పంచాభూతాలను నీ కలంలో చాలా చక్కగ బందించి రాసారు.మీలో బవాలను చాలా చక్కగా వ్యక్తపరుస్తున్నారు.నా ఆశిస్సులు మీపై ఏల్లపుడు ఉండాలని కొరుకుంటూన్నానండి.
బాగుంది. "రేపటికోసమేగా ఈ పయనం" అంటూ చాలా మంచి ముగింపునిచ్చారు...కొనసాగింపునిచ్చారు.
hai! this is vidya. i am aruna's friend.she always tells about your beauty tip.i read your tips for hair care.those are amazing.i will follow your tips from right now.i just read your all postings.it was very useful,economical & easy to apply.thanks for posting such a nice tips.your "EKKADIKI EE PAYANAM" is intresting.
vidya
good noon andi! mee rachanalo commitment chala baga nachindandi. mee rachana chala simple gaa, andhariki ardhamaiyee vidhamgaa vundi.cheppadaniki LIFE MATTER chala chinnadeaina daani gurinchi alochiste adi ANANTAM. thanks for posting such a nice message.
vivek
Post a Comment